 |
 |
Ucho, gardło, nóż
Tonka Babić - bohaterka powieści Ucho, gardło,
nóż - kobieta po pięćdziesiątce, spędza bezsenną noc. Leży w łóżku przy
włączonym bez dźwięku telewizorze i pochłaniając kolejne tabliczki czekolady,
opowiada swoje życie. Przeskakuje z miejsca na miesce, tragiczne wydarzenia
przeplata komicznymi epizodami, rwie narrację, droczy się z ciekawskim
czytelnikiem-podglądaczem. Jest szczera aż do bólu, nie oszczędza nikogo,
ale przede wszystkim nie oszczędza samej siebie.
Janusz Głowacki:
Monolog kobiety, brutalny i zabawny, bolesny i bezwstydny, z wojną bałkańską
w tle.
Dawid Warszawski:
Straszna baba! Wyrazy współczucia dla męża, rodziny, przyjaciół i rodaków.
I dla tysięcy czytelników jej książki, w Chorwacji i Serbii, którzy nie
mogli się od niej oderwać, tak jak nie można się powstrzymać od dotykania
językiem bolącego zęba. To nie jest dobra książka, ale historia, którą
opowiada, też nie jest dobra. Nic dobre, co się dobrze nie kończy, ani
nawet dobrze nie zaczyna.
Maria Wiernikowska:
Weźcie wdech, bo to pali gardło jak spirytus. Przeczytajcie w jedną noc.
Wydech. A potem spróbujcie jakoś dalej żyć.
Kinga Dunin:
Zajebista!
Dotychczas kupiliście 405 egzemplarzy.
| tu kupisz tę książkę |  |