Zdesperowana rodzina zwróciła si´ do innego lekarza, którego diagnoza brzmiała: "Paulo nie jest szalony i nie powinien przebywaç w szpitalu psychiatrycznym. Musi po prostu nauczyç si´ stawiaç czoło życiu". TrzydzieÊci lat po tamtych doÊwiadczeniach Paulo Coelho napisał powieÊç Weronika postanawia umrzeç [wyd. pol. 2000].

"Weronika postanawia umrzeç ukazała si´ w Brazylii w 1998 roku - mówi Paulo - a do końca wrzeÊnia dostałem ponad 1 200 maili i listów opisujàcych podobne przeżycia. W paêdzierniku niektóre z problemów omawianych w mojej ksiàżce, takich jak depresja, ataki paniki, samobójstwo stały si´ tematem konferencji, która spotkała si´ z ogólnokrajowym odzewem. 22 stycznia nast´pnego roku senator Eduardo Suplicy odczytał fragment mojej ksiàżki na sesji plenarnej senatu, co pomogło mu uzyskaç aprobat´ dla ustawy, która leżała już od 10 lat w Brazylijskim Kongresie - ustawy zabraniajàcej przymusowej hospitalizacji".

Po tym okresie Paulo powrócił na studia i wydawało si´, że w końcu podàży drogà, którà wybrali dla niego rodzice. Wkrótce jednak porzucił uczelni´ i wrócił do teatru. Działo si´ to w latach 60., kiedy na całym Êwiecie eksplodował ruch hipisowski. Nowe trendy zakorzeniły si´ nawet w Brazylii, rzàdzonej wówczas przez represyjny reżim wojskowy. Paulo nosił długie włosy i z zasady nigdy nie miał przy sobie dowodu osobistego. Przez pewien czas zażywał narkotyki, pragnàc zanurzyç si´ po uszy w hipisowskim stylu życia. Pasja pisania doprowdziła go do stworzenia czasopisma, które zakończyło żywot po ukazaniu si´ dwóch numerów.

Mniej wi´cej w tym samym czasie muzyk i kompozytor, Raul Seixas, poprosił Paula o napisanie tekstów do jego piosenek. Ich druga płyta okazała si´ wielkim sukcesem i sprzedano ponad 500 000 egzemplarzy. Wtedy po raz pierwszy Paulo zarobił duże pieniàdze. Jego współpraca z Raulem trwała do 1976 roku. Wspólnie napisali ponad 60 piosenek, które odmieniły brazylijskà scen´ rockowà.

W 1973 roku Paulo i Raul przyłàczyli si´ do Towarzystwa Alternatywnego - organizacji, która sprzeciwiała si´ ideologii kapitalistycznej i broniła prawa jednostki do życia w zgodzie z własnà wolà oraz kultywowała praktyki czarnej magii. DoÊwiadczenia te Coelho opisał póêniej w As Valkirias [1992].